اعلام نگرانی نسبت به نابودی میراث فرهنگی

بدین‌وسیله، نگرانی شدید خود را از رویدادهای تلخی که این روزها در کشورمان رخ داده و گنجینه‌های باستانی و گران‌بهای میهن‌مان را یکی پس از دیگری به نابودی می‌کشد، اعلام نموده و ضمن یادآوری وظیفه‌‌ی دولت یعنی نگه‌داری و پاسداری از گنجینه‌های این سرزمین، از میان انبوه ویرانی‌هایی که این روزها دل هر ایرانی پاک‌نهادی را به درد آورده است، پنج پاره‌ی زیر را نگران‌کننده‌تر از همه دانسته‌ و آن‌ها را به آگاهی ملت گرامی ایران می‌رسانیم:

1. ما از هماهنگی‌های انجام‌شده میان سازمان میراث فرهنگی و مدیریت بریتیش‌میوزیوم لندن برای بازگشت ـ‌اگرچه موقت‌ـ استوانه‌ی خشتی کوروش بزرگ (منشور حقوق بشر کوروش) از موزه‌ی بریتانیا به گنجینه‌ی ملی ایران و نمایش همگانی آن، به شدت نگران بوده و از هم‌اکنون دلواپسی ژرف خود را از این موضوع، به آگاهی هم‌میهنان و نیز همه‌ی نهادهای فعال فرهنگی می‌رسانیم.

زیرا بر این باوریم که سازمان میراث فرهنگی، هرگز کارنامه‌ی روشنی در پاسداری از گنجینه‌های کشورمان نداشته و ندارد، و برای نمونه همان بس که نتوانسته تا از سنگ‌نوشته‌ی ارزشمند جزیره‌ی خارک، بیش از 199 روز نگهداری نماید. هم‌چنین هنوز هم مردم بزرگوار ایران، خاطره‌ی تلخ ربوده شدن «لوح زرین تخت‌جمشید» از همین گنجینه‌ی ملی ایران و سپس پخش خبری مبنی بر آب کردن آن را، از یاد نبرده‌اند.

به مناسبتِ هشتمين سالگرد درگذشت

احمد شاملو

اگر چه هشت سال از وداع شاعر بزرگ ما با واژه‌ها گذشته است، اما اميد و زندگی هم‌چنان در ترانه‌های شورانگيز او ادامه دارد.

شاملو، شاعر آزادی، يکی از کم‌نظيرترين شاعرانِ متعهدِ روزگار ماست که حضور «انسان» را بر آفاقِ روشنِ آگاهی و رهائی، حياتی شريف و خلل‌ناپذير بخشيد. او بود که در دشوارترين شرايط، آيندگان را به درکِ درستِ راهِ مبارزه، دلاوری و خِرَد بشارت داد.

احمد شاملو پرستارِ بی‌خوابِ پروانه و شبنم، در سراسرِ زندگیِ پُر فراز و نشيبِ خود، نه سکوت را تاب آورد و نه سرسپردگی را. شعر رهائی‌بخش او، جز صلای آزادی، هرگز برای خاموشی و فراموشی سروده نشد. کلام و کردار آزادی‌خواهانه‌ی او که مَنِش و سرمشق نسل‌های پُر اميد امروزی ماست، ما را جز به راهِ مبارزه برای تحکيم و گسترش آزادیِ انديشه و بيان دعوت نمی‌کند.

شعرهای باشکوهی چون «بچه‌های اعماق»، «نوبتِ ماهی»، «فصل ديگر»، «شبانه»، «بر سرمای درون» و بسيار شعرهای از اين دست، از دلِ کدام بامداد برآمده، شب را شکسته و عظمتِ آزادی را نشان‌مان داده است جز همين «بامداد» که زنده و بی‌نظير مقابلِ ماست.

کانون نويسندگان ايران با تأکيد هميشگی بر فصل‌الخطابِ منشورِ ماندگارِ خود، يعنی آزادی انديشه و بيان، بر اين باور است که آزادی، هر چند در بندِ حنجره‌ی خاموشِ روزگار، قادر به خواندن نيست، اما پرنده‌ی قفس‌شکن‌اش... سرانجام آسمانِ چشم به راهِ خود را باز خواهد يافت.

يک مرداد ۱۳۸۷

اولین سمینار آموزشی

اصول و مبانی نقد کتاب

اداره‌ی کل امور کتابخانه‌های عمومی استان زنجان در نظر دارد، در راستای ارتقاء سطح کیفی کتابخوانی و پژوهش، و تقویت و بهبود نقد و بررسی کتاب در گروه‌های شش‌گانه‌ی حلقه‌ی عصرکتاب، اولین سمینار آموزشی با عنوان «اصول و مبانی نقد کتاب» را در زنجان برگزار کند.

این سمینار آموزشی توسط دکتر مهدی افضلی (دکترای مدیریت اطلاعات) برگزار، و در پایان دوره گواهی‌نامه‌ای با نمره‌ی تمرین عملی ارائه خواهد شد.

این سمینار آموزشی ویژه‌ی کارشناسان سازمانی و اعضای منتخب منتقدان حلقه‌ی عصرکتاب است و شرکت در آن تنها از طریق ثبت‌نام و پرداخت مبلغ 000/100 ریال برای ثبت‌نام‌کنندگان سازمانی میسر خواهد بود. کارمندان ادارات می‌توانند پس از ثبت‌نام در اداره‌ی‌کل و سازمان مورد نظر، با ارائه‌ی معرفی‌نامه در این سمینار شرکت کنند.

گستره‌ی اولین سمینار آموزشی اصول و مبانی نقد کتاب فقط شهر زنجان است که در ماه‌های آتی به سطح عمومی، استانی و ملی نیز گسترش خواهد یافت.

این سمینار در روز پنج‌شنبه 17 مردادماه 1387 از ساعت 30/9 تا 13 در محل تالار اجتماعات کتابخانه‌ی عمومی سهروردی زنجان برگزار می‌شود.

عزیز من، کمال 26 سالگی‌ام!

سلام

تولدت مبارک. این اولین سالی است که با تبریک تولدت، من نیز سالی تازه می‌آغازم برای کمالی که محصول یگانگی است. خوشا تو که با اشک و لبخندت در این رهگذر، بدرقه‌ی راهم شده‌ای برای رسیدن به شکفته‌گی و شادی! خوشاتر من، که اکنون چندی است که بازی زیبای کلمه و کمال را در سفره‌ی زیبای زنانه‌ای از جنس تن تو دارم جشن می‌گیرم.

همدم مجازی‌ام!

دلم از این همه تنهایی و رخوت بی‌جسارت گرفته بود که به راهی تازه‌تر، جسورتر کشانده شدم؛ یعنی که به اتفاق، تبلور زیبایی و احساس را در تنی پُرتمنا و مهربان جست‌وجو کردم، و بیشینه‌تر از خویش یافتم در شور و حرارتِ زندگی، و شیطنت آزادی و رهایی که محصول سازگاری و آگاهی است.

مشکلات فرهنگی ما ایرانیان

1.       خشونت به جای تساهل و تسامح

2.       پُرتوقع و غرغرو بودن

3.       ظاهرگرایی، مدرک‌گرایی، تجمل‌گرایی؛ این از سطحی‌نگریِ ایرانی است.

4.      نژادپرستی، به شدت ناسیونالیستی؛ به فامیل، عشیره و شهر و کشور

5.       عدم احترام به حقوق دیگران

6.       عدم آینده‌نگری

7.      عبور نکردن از چارچوب‌ها و سنن قدیمی و تعصب به عقاید و طرفداری نابه‌جا از دوستان و آشنایان

8.       نداشتن فرهنگ جنسی سیستماتیک؛ از عللی که موجب طلاق‌های روزافزون و زندگی‌های  نامناسب است.

9.       نداشتن حافظه‌ی تاریخی و تکرار اشتباهات تاریخی

10.    بی‌محلی و قهر کردن و ابهام در مسائل، به جای انعطاف‌پذیر بودن و گفتمان نقد

ما را اسیر ِ دین ِ که کردی، خدای ما؟!
تا چیست پاسخ  ِ تو به چون و چرای ما؟!
ما را ز بامداد ِ تو می‌بود دین ِ خویش،
آورده زردهشت ِ سپنتا برای ما:
دینی که، با طلوع  ِ نخستین ِ آفتاب،
روشن شد از فروغ  ِ وی اندیشه‌های ما:
دینی که بر سه نیک ِ اهورایی‌ی تو در
پندار و گفت و کرد بُوَد رهنمای ما؛

دینی که، با طلوع ِ نخستین ِ آفتاب،
روشن شد از فروغ ِ وی اندیشه‌های ما:
دینی که رهنمای ِ پدر در پدر، که هیچ،
بوده‌ست رهنمای نیا در نیای ما؛

چوبك، کلنجار با پوسته‌ی سنت *

صادق چوبک از نویسندگان موفق نسل اول داستان‌نویسی مدرن ایران بود؛ از هم‌نسلان صادق هدایت، جلال آل‌احمد، به‌آذین و ابراهیم گلستان.

در تیرماه 1295 در بوشهر متولد شد. در 1316 از کالج آمریکایی تهران دیپلم گرفت، با قدسی خانم ازدواج کرد و در وزارت فرهنگ استخدام شد. به دلیل تسلط‌اش به زبان انگلیسی به عنوان مترجم در سال دوم سربازی، خدمت‌اش در ستاد ارتش به پایان رسید. او همراه با تدریس، در هیأت مستشاران آمریکایی، روابط عمومی سفارت انگلیس و شرکت نفت ایران و انگلیس به عنوان مترجم مشغول به کار شد.

از آثار او می‌توان به مجموعه‌ی داستان‌های «خیمه‌شب بازی» (یازده داستان کوتاه)، «انتری که لوطی‌اش مرده بود» (چهار داستان و یک نمایشنامه)، روز اول قبر (ده داستان کوتاه و یک نمایشنامه) و داستان‌های بلند «تنگسیر» که فیلمی از آن به همین نام به کارگردانی امیر نادری در سال 1353 به نمایش عمومی درآمد؛ و «سنگ صبور» که به زعم اکثر منتقدین، در کنار بوف کور صادق هدایت و شازده احتجاب هوشنگ گلشیری جزو برترین رمان‌های نو ایرانی است، اشاره کرد.